Cilj rada je bio da se odredi i uporedi stepen kolonizacije korena topola ektomikoriznim (ECM), arbuskularno mikoriznim (AM) i tamnim septiranim endofitskim gljivama (END) i ispita uticaj stanišnih uslova na ove parametre. Za istraživanje su odabrana četiri lokaliteta: na prvom lokalitetu "Rasadnik" je gajen klon bele topole umnožen in vitro, drugi lokalitet "Koviljski rit" je predstavljao prirodno stanište autohtone bele topole, treći lokalitet "Timok" je bio zagađen piritnom jalovinom, sadržao teške metale i imao nizak pH, dok je četvrti lokalitet "Antella" predstavljao ogledno polje u kome je ispitan uticaj povišene koncentracije ozona na klon osetljiv na ozon. Na „Timoku” uopšte nije zabeleženo prisustvo AM gljiva, dok je njihova najveća naseljenost bila u "Antelli" i iznosila 24.76%. Vrednost naseljenosti AM gljiva dužinom korena topola i odnos AM/ECM su seznačajno razlikovali između ova dva lokaliteta. Sa druge strane, naseljenost korena topola ECM gljivama je na analiziranim lokalitetima bila veoma ujednačena i kretala se od 16.7% u "Koviljskom ritu" do 21.84% u "Antelli". Tamne septirane endofitske gljive su naseljavale korene topola na analiziranim staništima u manjoj meri i kolonizacija ovim gljivama se kretala od 1.38% u "Rasadniku" do 6.09 % u "Koviljskom ritu". Prema Spearman-ovom koeficijentu međuzavisnost između kolonizacije korena AM, ECM i END gljivama ni na jednom od analiziranih lokatiteta nije bila statistički značajna. Kolonizacija korena topola mikoriznim i endofitskim gljivama se nije pokazala zadovoljavajućim parametrom u svrhe mikobioindikacije te bi u daljim istraživanjima trebalo analizirati i ukupnu biomasu i dužinu analiziranih korena.